Sponzen Ridder

dit is steeds meer een blog, dan wel een homepage

vrijdag, november 23, 2007

Stoer

Ik was niet het kind dat gretig stoere klap verkocht. Stoere praat, dat is eigenlijk niet meer dan luid praten over dingen waar je niks vanaf weet.

Tegenwoordig, om de conversatie fris te houden, ontglipt er me wel eens een stoere bijzin. Om mezelf of de gesprekspartner efkes te provoceren, het gebeurt vanzelf. En dan gebeurt natuurlijk het omgekeerde:

Vorige week waren we aan het praten over de autistische neiging om steeds naar hetzelfde warenhuis te gaan. Zo erg dat we ons zelfs onzedig voelen als we eens de Lidl binnenstappen, het gelaat diep verborgen in de kraag van onze jas.

SR: -"...en dan herkend worden. Dat is zo gĂȘnant als wanneer je een oude schoolkameraad tegenkomt in een bordeel. Je weet niet of je hem moet groeten."

X: -"Jah, inderdaad! Ik heb dat eens voorgehad."

(enkele zinnen verder)

X: -"Oei, dat klonk daarnet precies anders dan wat ik wilde zeggen."

Klopt.


Noot: het was het vertraagde antwoord op iets net te voren, maar dat had u zelf ook al wel door...


1 Comments:

At 11:29 p.m., Anonymous Goya said...

Gelukkig heb ik me al in mijn stoere periode vroeger al kunnen uitleven, hoef ik nu geen puberpraat meer uitkramen ;)

 

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home