Sponzen Ridder

dit is steeds meer een blog, dan wel een homepage

zondag, september 24, 2017

Onder leegte

Snel als we zijn, zijn we net op een kooktrend uit het vorige decennium gesprongen: sous vide koken.

(de culinaire hipsters lezen dit intussen gniffelend rondom hun green-egg)

Dat is de techniek waarbij je eten gaart op lage temperatuur, meestal in een (vacuum getrokken) plastieken zak in een bak water.  Een sous vide apparaat is niet echt duur, maar het neemt veel plaats in, en ik wilde het toch eerst eens uitproberen.

Hence, een pid regelaar gekocht, en aangesloten op de waterkoker.


Blijkt: het werkt! Hoera!

Tenminste, de optelling.  Want de eerste kotelet (twee uur onder water op 62 graden) smaakte naar... een gekookte kotelet.  

Wat dan weer niet verbazend is, volgens enkele criticasters die langs de zijlijn fronsend stonden toe te kijken.  Waarnaar zou een gekookt stuk vlees anders smaken?

Misschien eens op een friteuze aansluiten.

(en die tegeltjes tegen die muur plakken)


vrijdag, september 22, 2017

Vallen

Er zijn twee soorten mensen.

Aan de ene kant heb je diegenen die altijd denken dat ze het beter weten, en aan de andere kant heb je hen die het ook effectief beter weten.

Door een genetische samenloop van omstandigheden behoren wij tot de tweede categorie.  Eenieder die mijn vader en zijn broers kent, zal dat meteen beamen.

Als je dan kinderen neemt, dan krijgen die daar soms ook last van, en wat blijkt: hun vriendjes ook.

Dat gaat dan als volgt:
R. klimt op een muurtje waarop niet geklommen mag worden.
SR: "Kom daar eens af, het is gevaarlijk. Je kan er af vallen."
R. "Je kan toch van *alles* afvallen?"
Vriendje: "Niet waar, niet van alles."
R. "O neen? Noem dan eens iets."
Vriendje: "Van de grond, daar kan je niet van afvallen."
R. "Jawel! Kijk maar." (valt theatraal van een tegeltje)
Vriendje: "Wacht, maar ik kan van nog iets lagers afvallen!" (van een graspol)

...
Waarop een scene zich ontspint met allemaal kinderen die opzichtig op het voetpad neerstorten.

Een passerende buur kijkt met een blik die ergens tussen geamuseerd en verontrust zit.


dinsdag, september 19, 2017

Meelezers

Lastig, kinderen die groot worden.  Die beginnen dan mee te lezen op het internet.

Hoe kan je dan een blogje onderhouden dat over hun streken gaat?


zondag, september 17, 2017

Olijke gekkies

Viel me vandaag op, u had het allicht al langer door.

Als ik geld overschrijf naar paypal, dan staat dat na een halve seconde al op het account te blinken.
Als ik geld overschrijf naar uw bankrekeningnummer, dan duurt dat vast een werkdag of twee-drie, eer dat het geld toekomt.  Want dat interbankair verkeer, dat kost tijd meneer! Dat gaat niet zomaar vanzelf.

Vrolijke gekkies toch, die banken.


donderdag, augustus 24, 2017

#jeSuisIkea


 Ik had nog een set oude lattenbodemlatten liggen van in de Ikea-koopjeshoek. Je weet wel, om ooit eens iets mee te doen.

En kijk, ooit is soms.

Stap 1: men kope drie "two-by-four" balkjes in den Brico.  Die moet je dan in de afmetingen van een matras zagen.

Stap 2: men freze er op amateuristische wijze (het moet een keer je eerste keer zijn) sleuven in en boort wat gaten voor deuvels (proper mikken)


Stap 3: alles ineen duwen en vier vijzen in draaien.  De "poten" zorgen ervoor dat de hoeken mooi recht blijven (als ze niet te snel afbreken).

Et voilà!

Toch een uur of drie werk.

Stap 4: som in het hoofd alles op wat achteraf gezien verkeerd is gegaan.

"Het goedkoopste bed ooit", denk je dan?  Niks van: de Zweden verkopen een écht bed - ook zonder de latten - dat ingepakt is, geen fouten heeft, behandeld hout heeft, vervoerd is, gestockeerd, winst op gepakt, ... voor minder dan de prijs van die drie balkjes.

De volgende stap is om een leuning te verzinnen zodat het kan dubbelen als zetel.


woensdag, augustus 23, 2017

Space station

Waarom naar de eclips gaan kijken, als je ook kan doorreizen naar een stukje weiland waar op hetzelfde moment het ISS passeert?
 
 De wat melige saus zit wel vaker op het youtube kanaal, die moet je er bij nemen.


zondag, augustus 13, 2017

Boekenwinkel

Dan moet je dit lezen, had het meisje van de boekenwinkel gezegd. Wat een mens zeker moet doen, zolang het nog kan.

In dat boek lees ik nu
"[Op de boot terug had hij beseft dat hij behalve het Britisch museum en de vele boekhandels zo goed als niets van de stad had gezien]. 
Maar die boeken kunnen toch ook op een heel andere plek staan! zeiden de anderen en schudden hun hoofd over al die dingen die hij links had laten liggen. Ja, maar in werkelijkheid staan ze niet op een andere plek, had hij geantwoord." (Pascal Mercier, Nachttrein naar Lissabon)
Une phrase vaut un livre, ofzoiets.


vrijdag, augustus 11, 2017

Mijlpaal

De eerste keer, dat vergeet je nooit meer.

Zoals wanneer je met iemand over kilo's praat en die iemand dan in de fuik loopt en  zegt
"Ge ziet er toch goed uit? Allez, euh, voor uw leeftijd."
2017 mensen, schrijf dat op.

2017.


dinsdag, augustus 08, 2017

Bericht vanuit de vuurlinie

Er zijn heel wat begrippen dit twee aan twee erg goed samengaan. 

Voor sommigen is dat "aardbeien" en "chocolade", of meisjes en lente; wiskunde en rood.

Hedenavond: Golden Retriever en ruften.

Ik denk dat ik eens op tijd naar boven ga, zometeen.


vrijdag, juli 28, 2017

Elektrisch

Nederland organiseert dezer dagen het EK voetbal voor vrouwen.  Er is hier dan ook geen ontkomen aan.  Kranten, televisiezenders, radio. Feest!

Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat het met vrouwenvoetbal is zoals met elektrische auto's:  we voelen ons collectief verplicht om er enthousiast over te zijn, maar in ons hart weten we dat het niet helemaal dàt is...



zondag, juli 09, 2017

Happy to pay taxes

Niets is moeilijker dan administratieve vereenvoudiging.

Ik denk dat ik tot een jaar of twee geleden mijn belastingsbrief kon invullen, en wist: ik ben niets vergeten. Alles staat juist.

Tot een jaar of vijf geleden was ik in staat om mijn onkosten in te dienen én een eigen tool te onderhouden om alle berekeningen en optimalisaties uit te voeren.

Een lening *in principe* voor 2005 gesloten, seriously?

Vandaag geraak ik niet verder meer dan het updaten van de aangifte van het vorige jaar.

Iedereen weet dat het een groot probleem is, en er hebben honderden, misschien wel duizenden, mensen een job aan het begeleiden van andere mensen bij dit soort van administratie.

Waarom doet men daar niks aan?  Simpel: Darwinisme. Er hebben honderden, misschien wel duizenden, mensen een job aan het begeleiden van andere mensen bij dit soort administratie.  Waarom zouden hun bazen een systeem steunen waardoor ze van minder mensen baas worden, of minder omzet draaien i.p.v. van méér?

In een creationistische wereld, waar de Heer op de 8ste dag het IJverige Wezen (m/v) heeft geschapen, zou een minder wrede God zijn administratieve schepping tot het strikt noodzakelijke hebben beperkt.

Maar in het goddeloze ondermaanse wilt een administratie haar reikwijdte steeds verder uitbreiden. Bovendien, waarom zou een parlement minder wetten/regelgeving stemmen in plaats van meer?

We vragen uiteindelijk toch ook niet aan, bijvoorbeeld, politici om zélf hun loon te begrenzen? Hoe naïef/stom zou dat zijn, hahaha!

Oei, wacht.


woensdag, juli 05, 2017

Herinnering

Een put in mijn arm, aangelopen door een hard en puntig ding.



Het rare is, geen flauw idee of herinnering aan pijn of vloek.


zondag, juli 02, 2017

Regendouche

Wat maakt een bezoekje aan de Sportoase leuker dan het brandalarmevacuatiespel?

De wereld is een kleedkamer, de hemel onze douche.